Yer bag'rida tug'ildik, quchog'ida ulg'aydik,
Har bir nafas, har bir qadam, u bilan birga yashaymiz.
Tog'lar sirlarni saqlar, daryolar o'tmishni oqar,
Inson qalbida cheksiz koinot aks etar.
Biz go'yo barglar, daraxtdan ajralib tushgan,
Shamol qo'lida raqsga tushib, borligimizni sezgan.
Tabiat – onamiz, uyimiz, sirlar makonimiz,
Qaytadan unga qaytamiz, u bizning abadiy maskanimiz.
Inson – tuproqdan kelib, tuproqqa qaytar yo'lchi,
Hayot daryosi o'tkinchi, ruh esa abadiy kuchdir.
Quyosh har kun yangidan charaqlab chiqadi,
Oy esa jimjit tunda yulduzlar bilan yonadi.
Biz ham shu doirada, paydo bo'lib yo'qolamiz,
Ammo izimiz qoladi, ruhimiz osmonga yetadi.
Biz go'yo barglar, daraxtdan ajralib tushgan,
Shamol qo'lida raqsga tushib, borligimizni sezgan.
Tabiat – onamiz, uyimiz, sirlar makonimiz,
Qaytadan unga qaytamiz, u bizning abadiy maskanimiz.
Inson – tuproqdan kelib, tuproqqa qaytar yo'lchi,
Hayot daryosi o'tkinchi, ruh esa abadiy kuchdir.
Yerning ovozini tingla, shamolning shivirini eshit,
Har bir tirik jonzotda cheksiz hikmatni sez.
Biz bir qismimiz, buyuk ummonning bir tomchisi,
Oxiri baribir qaytamiz, asl makonimizga.
Tabiat – onamiz, uyimiz, sirlar makonimiz,
Qaytadan unga qaytamiz, u bizning abadiy maskanimiz.
Inson – tuproqdan kelib, tuproqqa qaytar yo'lchi,
Hayot daryosi o'tkinchi, ruh esa abadiy kuchdir.
