L’AVURTITICCI
Guardava sbucci’à vèranu
È cresce tante speranze
Ammansane tantu granu
À cripane tante panze
È sparghje manu à manu
Sumente di fratellanze
Mi n’andava à l’avvene
Tuttu sanu rinuvatu
Guaritu di tutte pene
Tuttu paria purgatu
Ind’una natura scimita
In richezza sprumita
Sò brusgiate e prumesse
È ci resta un cindaraghju
È per dinne mille mese
È cosgie di filu è d’acu
Nulla sbocchi in noi stessu
Mancu à u mese di maghju
Tante ricchezze cullate
Da vumara à prufimme
Tante bette insitate
Partite in cindarime
Chi si trovanu mutate
À tantu salvaghjime
Simu ghjunti à a viciglia
D’una vera strappatura
D’un lampanne à a riglia
Per avé troppu paura
Puvarebbe sunà l’ora
Di truvacci trippe fora
Cù tantu vigliachisimu
Di prilaghjime duppiatu
Si un lettu di fascismu
Di tant’anni prelicatu
À i corsi senza onore
Persi indè u lascia core
È per tanti scalza cani
Per punta à tanti muchji
Un si trova corsi sani
Ch’un si sentinu cuchji
Se noi un ci femu casu
Tuttu ci pende à u nasu
P : Francescu Mattei - M : Jérôme Casalonga