กี่พรุ่งนี้ - Potato
Written by：เหมือนเพชร อำมะระ/พัฒน์ชัย ภักดีสู่สุข
จากรูปที่เคยสวยงาม
ผ่านมานาน
คงมีบางสีที่เริ่มจาง
แต่ภาพในความทรงจำ
ต่อให้นาน
เรื่องราวเหล่านั้นยังชัดเจน
ห้องที่ยังคงมีไออุ่น
จากใครบางคน
ที่ยังเผลอร้องเรียกหา
แต่เหมือนว่าเวลาอยู่ที่เดิม
จะเริ่มยังไง
ให้นาฬิกาที่หยุดเดิน
ให้หมุนดังเดิม
กี่พรุ่งนี้น้ำตาถึงจะหยุดไหล
จะยอมรับความจริงในวันนี้ได้
ที่ต้องไม่มีใครไม่มีใครอีกต่อไป
อีกนานไหมที่ใจจะได้เรียนรู้
ทำให้ความปวดร้าวนี้จางไป
จะอีกนานเท่าไร
จะอีกนานแค่ไหนถึงลบเลือน
เหมือนว่ายังคงมีไออุ่น
จากใครบางคน
ที่ตะโกนร้องเรียกหา
แต่คล้ายว่าเวลาอยู่ที่เดิม
จะเริ่มยังไง
ให้นาฬิกาที่หยุดเดิน
ให้หมุนดังเดิม
กี่พรุ่งนี้น้ำตาถึงจะหยุดไหล
จะยอมรับความจริงในวันนี้ได้
ที่ต้องไม่มีใครไม่มีใคร
อีกต่อไป
อีกนานไหมที่ใจจะได้เรียนรู้
ทำให้ความปวดร้าวนี้จางไป
จะอีกนานเท่าไร
จะอีกนานแค่ไหนถึงลบเลือน
กี่พรุ่งนี้น้ำตาถึงจะหยุดไหล
จะยอมรับความจริงในวันนี้ได้
ที่ต้องไม่มีใครไม่มีใคร
ไม่มีใคร
กี่พรุ่งนี้น้ำตาถึงจะหยุดไหล
จะยอมรับความจริงในวันนี้ได้
ที่ต้องไม่มีใครไม่มีใคร
อีกต่อไป
อีกนานไหมที่ใจจะได้เรียนรู้
ทำให้ความปวดร้าวนี้จางไป
จะอีกนานเท่าไร
จะอีกนานแค่ไหนถึงลบเลือน
ฝืน ก้าวเดินต่อไป
แม้ใจไร้เรี่ยวแรง
ยอม รับมัน สักวันจะเข้าใจ
รอย น้ำตาที่ไหล
สักวัน จะหมดไป
กี่พรุ่งนี้ พรุ่งนี้
สักวันต้องผ่านไป
ฝืน ก้าวเดินต่อไป
แม้ใจ ไร้เรี่ยวแรง
ยอม รับมัน
สักวันจะเข้าใจ
รอย น้ำตาที่ไหล
สักวัน จะหมดไป
ความเสียใจ
สักวัน ต้องผ่านไป
ฝืน ก้าวเดินต่อไป
แม้ใจไร้เรี่ยวแรง
ยอม รับมัน
สักวัน จะเข้าใจ
รอย น้ำตาที่ไหล
สักวัน จะหมดไป
