Pencere buğulu, elimde çay
Saat durmuş gibi, sensiz gece
Sokakta ıslak bir ayak izi
Ben hâlâ orada sanıyorum seni
Eski bir şarkı çalıyor içimde
Cebimde kırık bir anahtar
Adını anınca, şehir susuyor
Ben yine dönüyorum aynı yere
Bir adım daha, bir adım daha
Kalbim sende kalıyor hâlâ
Gözlerin uzakta, ben burada
Yavaşça çözülüyor her şey
Beni böyle bırakma
Beni böyle bırakma
Geceüstüme kapanır
Sen gidince
Beni böyle bırakma
Beni böyle bırakma
Adını söyler içim
Sessizce
Balkonda kurumuş bir saksı
Kıştan kalma tozlu bir sızı
Çekmeceye sakladım sesini
Ama yine de buluyor beni
Tren geçer, titrer camlar
Uzak bir kapı gibi yüreğim
Bir fotoğrafın kenarında
Kaybolmuş gülüşün var hâlâ
Bir adım daha, bir adım daha
Kalbim sende kalıyor hâlâ
Gözlerin uzakta, ben burada
Yavaşça çözülüyor her şey
Beni böyle bırakma
Beni böyle bırakma
Geceüstüme kapanır
Sen gidince
Beni böyle bırakma
Beni böyle bırakma
Adını söyler içim
Sessizce
Belki de geçtim kendimden
Belki de yandım, sustum ben
Bir koridor gibi uzun
Dönüp duruyor aynı an
Ellerim boş, yüzüm yorgun
Ama bir yerin beni çağırır
Geri gelir mi bilmiyorum
Yine de bekler bu kalp burada
Beni böyle bırakma
Beni böyle bırakma
Geceüstüme kapanır
Sen gidince
Beni böyle bırakma
Beni böyle bırakma
Adını söyler içim
Sessizce
Beni böyle bırakma
Beni böyle bırakma
Sokak lambası altında
Ben yine seni düşünürüm
