在手机上保存，获得更好体验
อยากตบกบาลตัวเอง - แช่ม แช่มรัมย์ (Cham Champram)
Written by：พยัต ภูวิชัย
ถึงไม่มีคำเตือน
เหมือนกับซองบุหรี่
ก็น่าจะรู้ตัวดี
เธอนั้นมีอาการถอดใจ
ชอบหามแต่เสา
จั่วหามไม่เคยได้
เสเพลย์บอยเกินไป
เธอช้ำใจจนเก็บกระเป๋า
ไปซะแล้วสร้อยทอง
เคยคล้องบนคอกิ้งก่า
ไม่เคยลืมหูลืมตา
เห็นคุณค่าจนกว่าจะเหงา
ขาดเธอที่รัก
ต้องมาซักผ้าหุงข้าว
ต้องฝืนกินข้าวไข่ดาว
คลุกน้ำปลาอีกแล้วโอ๊ยโอย
อยากตบกบาลตัวเองซักที
สิบที ร้อยที หมื่นที
ที่มันไม่มีสมอง
ทุเรศตัวเองบ้างไหม
ไอ้ฝายเสียดายสร้อยทอง
สมควรกกหูซักบ้อง
ที่ทำของดีหลุดหาย
มาขอให้เธอคืนดี
อภัยพี่ได้หรือเปล่า
จะฟันศอกหรือตีเข่า
ก็ยอมถ้าเจ้ากลับมาเคียงกาย
จะเอาด้ามพร้าสับหัวมันก็ได้
ขอเพียงอย่าฆ่าให้ตาย
โปรดให้อภัยแล้วคืนดีกัน
อยากตบกบาลตัวเองซักที
สิบที ร้อยที หมื่นที
ที่มันไม่มีสมอง
ทุเรศตัวเองบ้างไหม
ไอ้ฝายเสียดายสร้อยทอง
สมควรกกหูซักบ้อง
ที่ทำของดีหลุดหาย
มาขอให้เธอคืนดี
อภัยพี่ได้หรือเปล่า
จะฟันศอกหรือตีเข่า
ก็ยอมถ้าเจ้ากลับมาเคียงกาย
จะเอาด้ามพร้าสับหัวมันก็ได้
ขอเพียงอย่าฆ่าให้ตาย
โปรดให้อภัยแล้วคืนดีกัน
