Muhammad Al-Fatih, nu katelah Sultan Mehmed II, salah sahiji tokoh Islam anu sohor ku gagah berani tur kalakuanana anu mulya. Anjeunna lahir di Edirne, Turki, dina taun 1432. Ti bubudak, Al-Fatih geus diajar ku guru-guru pilihan, diajar agama, élmu pangaweruh, sarta militér. Ti alit pisan, bapana, Sultan Murad II, ngajarkeun yén salah sahiji tugas utamana nya éta pikeun ngarebut Konstantinopel, kota anu dianggap teu bisa direbut ku pasukan mana waé salila ratusan taun.
Muhammad Al-Fatih katarik ku hadis anu nyebutkeun yén hiji waktu Konstantinopel bakal direbut ku pamingpin anu pangalusna jeung pasukan anu pangsaéna. Hadis ieu nimbulkeun sumanget anu kuat dina jiwa Al-Fatih, ngadorong anjeunna pikeun méré anu pangalusna pikeun jadi satria anu teu éléh.
Nalika yuswana kakara 21 taun, anjeunna janten Sultan Utsmaniyah anu anyar. Kalawan tékad anu kuat, anjeunna nyiapkeun sagala kamampuan militér sarta stratégi anyar pikeun narékahan ngarebut Konstantinopel. Kota ieu boga témbok anu kacida kuatna jeung pasukan anu wani. Tapi Al-Fatih henteu gampil mundur. Anjeunna ngararancang cara anu teu biasa, kalebet ngawangun meriam raksasa pikeun ngarembet témbok-témbok kota, nu leuwih teuas tibatan naon waé anu pernah ditempo dina mangsa éta.
Hiji deui tindakan anu legendaris nyaéta nalika anjeunna maréntahkeun pikeun ngalalaworakeun ranté gedé anu ngalintang di Selat Golden Horn, hiji cara nu teu disangka-sangka. Sang Sultan maréntahkeun tentara pikeun ngaloloskeun kapal-kapal ngalangkungan darat. Ngaliwatan pasir jeung leuweung, kapal-kapal Utsmaniyah ditarik ngaliwatan bukit, maké kayu pikeun ngagulung ka arah sisi lain kota. Ku tindakan ieu, Al-Fatih jeung pasukanana tiasa nyieun serangan kejutan.
Pengepungan Konstantinopel lumangsung salila 53 poé. Tungtungna, dina tanggal 29 Méi 1453, Al-Fatih hasil ngarebut Konstantinopel. Anjeunna nyieun sajarah anyar, asup ka kota kalawan hormat, ngabébaskeunana tur ngadamel Istanbul jadi ibu kota anyar Utsmaniyah. Al-Fatih teu ngan ukur simbol gagah berani, tapi ogé pamingpin anu adil tur bijaksana, ngabébaskeun warga kota kalayan aman.
Al-Fatih mangrupikeun pamingpin anu ngagabungkeun wawanén, strategi, tur keimanan anu kuat. Anjeunna ngadamel Istanbul jadi puseur élmu pangaweruh, seni, sarta kabudayaan, ngawangun masjid, sakola, jeung rumah sakit. Ku ngarebut kota anu dipercaya teu tiasa direbut, anjeunna méré inspirasi anu langgeng pikeun generasi salajengna.
Muhammad Al-Fatih jadi conto satria anu gagah berani, simbol wawanén, keukeuh, jeung cinta anu jero ka agama jeung tanah air. anjeunna téh jalma anu teu ngan ukur meunang ku wawanén, tapi ogé ku haté anu percaya kana kahadéan.
