yanlışlar göze batıyor
görmezden gelemiyorum
sığındığım gemiler bir bir batıyor
ben yüzmeyi unutuyorum
mektuplarım dibe vuruyor
eskisi gibi yazamıyorum
kaldığımız yeri hatırla diye
sana en beyaz gülleri bırakıyorum
bir gün her şey bitecek, bugün değil
erecek nihayete
boşlukta eriyor dünyam
ne ben kaldım ne de rüyam
konuşacak bir şey yok gibi
duvarlardan sekiyor sesim
anlıyor mu acaba beni
bu sefer güler mi talih?
tüm yollar ona çıkıyor,
arkamı dönüp gidemiyorum
bir adım atan gerisin geri dönüyor
ben öylece izliyorum
bu cihan bana dar geliyor
kendime bile yetemiyorum
içişlerim gün geçtikçe karışıyor
ben ateşkes istiyorum
bir gün her şey bitecek, bugün değil
erecek nihayete
boşlukta eriyor dünyam
ne ben kaldım ne de rüyam
konuşacak bir şey yok gibi
duvarlardan sekiyor sesim
anlıyor mu acaba beni
bu sefer güler mi talih?
