ดอกราตรี - ดา เอ็นโดรฟิน
Written by：ผาเรือง ยั่งยืน
ดึกลับดับแสง
แอบแฝงในฟ้าราตรี
ส่งกลิ่นอบอวน
ป่วนในหัวใจให้เกินข่มตา
ขาวราวดวงเดือน
เลื่อนลอยกันลงมา
จากบนนภา
กลายเป็นดอกไม้ราตรี
กลิ่นหวนชวนหอม
ลอยหายไปไกลแสนไกล
ดั่งดวงดอกไม้
เจ้าส่งสายใยถึงใครอีกคน
ที่ลับลาไป
ทิ้งให้ราตรีหม่น
ดุจดังหัวใจ
ของคนที่เด็ดเจ้ามา
ดึกดื่นคืนนี้
ก็เธออยู่แห่งหนไหน
อีกกี่คืนไม่รู้
ที่ยังคงต้องฝัน
เฝ้ารอไปอย่างนี้
ฝากฟ้าสวรรค์
กระซิบถ้อยคำรำพัน
ให้ใครคนนั้น
ไม่ลืมไม่ลืมเรื่องราวคนนี้
แม้ราตรีโรย
ร่วงลับลาชีวี
แต่รักที่มี
ไม่เคยจะเลือนล้างไป
ดึกดื่นคืนนี้
ก็เธออยู่แห่งหนไหน
อีกกี่คืนไม่รู้
ที่ยังคงต้องฝัน
เฝ้ารอไปอย่างนี้
ฝากฟ้าสวรรค์
กระซิบถ้อยคำรำพัน
ให้ใครคนนั้น
ไม่ลืมไม่ลืมเรื่องราวคนนี้
แม้ราตรีโรย
ร่วงลับลาชีวี
แต่รักที่มี
ไม่เคยจะเลือนล้างไป
