Барға шүкір ғой деп, жоққа сабыр етіп келеміз
Адамдарға емес, тек қана Аллаға сенеміз
Бауырым деп, дүние түгілі, жанымызды бергенбіз
Себебі біз ауылда туып, өсіп, өнгенбіз!
Керек болса, отан үшін отқа түсіп өлеміз
Бірлескенде тауларды да қопарамыз жеңеміз
Атамыз бен әжеміздің тәрбиесін көргенбіз
Себебі біз ауылда туып, өсіп, өнгенбіз!
Біз
Мал бағып, таға қағып, қи өргенбіз
Шөп артып, көкпар тартып, аттан құлап үйренгенбіз
Білеміз, қандай жерде, қалай сөйлеу керектігін
Ағадан ізет көріп, інілерден сый көргенбіз!
Намысты бермегенбіз, ешкімнен де саспағанбыз
Керек кезде тас шайнап, құм түкіріп тастағанбыз!
Ешқашан арамызға шибөрілер қоспағанбыз,
Дұрыс тірлік бастағанбыз
Әңгімеден қашпағанбыз
Ағаңа жолама қала бер қалада бара бер мамаңа е бала
Тап таласың, тап тапталасың!
Ағаңа жолама жағамды жамама жарамды жалама е бала
Жоқ боласың, жоқ жоқ боласың!
Осында өскенмін мен, дала көргем
Жеңіліп қалмаймын мен, сүрінсем де неше жерден
Кей-кезде мінезіммен кейбір жерге сыя алмағам
Сонда да мен ауылдан екеніме ұялмағам!
Барға шүкір ғой деп, жоққа сабыр етіп келеміз
Адамдарға емес, тек қана Аллаға сенеміз
Бауырым деп, дүние түгілі, жанымызды бергенбіз
Себебі біз ауылда туып, өсіп, өнгенбіз!
Керек болса, отан үшін отқа түсіп өлеміз
Бірлескенде тауларды да қопарамыз жеңеміз
Атамыз бен әжеміздің тәрбиесін көргенбіз
Себебі біз ауылда туып, өсіп, өнгенбіз!
Барға шүкір ғой деп, жоққа сабыр етіп келеміз
Адамдарға емес, тек қана Аллаға сенеміз
Бауырым деп, дүние түгілі, жанымызды бергенбіз
Себебі біз ауылда туып, өсіп, өнгенбіз!
Керек болса, отан үшін отқа түсіп өлеміз
Бірлескенде тауларды да қопарамыз жеңеміз
Атамыз бен әжеміздің тәрбиесін көргенбіз
Себебі біз ауылда туып, өсіп, өнгенбіз!
