Vargje për veten

Vargje për veten

Nuk m'i di askush

vargjet që për vehte

për vehte shkrova

drita kaq të zbehta

fytyren ndriçojnë

E krejt i vetëm kam provuar

të triumfoja, të triumfoja,

përmbi vitet e pastina

e që s'do më plakin dot.

Nuk i di askush

ato netë brenda meje

ato fjalë që s'përsëriten

tjetër herë në jetë

Nuk i di askush

qytetet ku u fsheha

ika larg nga kureshtaret

që i dinin të vërtetat e mia

Nuk e di askush

se nga po kthehem kaq i lodhur

dhe pse kam nevoje

për zëra të njohur

Ky ështe një pyll gjigand me njerëz

flasin me vehte, thonë më njohin

por gabojnë,

se vetëm emrin, emrin ma dinë.

Nuk i di askush

ato netë brenda meje

ato fjalë që s'përsëriten

tjetër herë në jetë

Nuk i di askush

qytetet ku u fsheha

ika larg nga kureshtaret

që i dinin të vërtetat e mia

Nuk i di askush

ato netë brenda meje

ato fjalë që s'përsëriten

tjetër herë në jetë

Nuk i di askush

qytetet ku u fsheha

ika larg nga kureshtaret

që i dinini..dinin

jo jo nuk e diiii