
在手机上保存,获得更好体验
Verse 1
Ana swara ing sirahku,
nyebut asmane sing ora ana.
Aku ngguyu neng antarane sepi,
dening donya sing ndeleng nganggo wedi.
Pre-Chorus
Kaca pecah nggambarake rai,
wong-wong kandha aku lara jiwa.
Nanging sapa sing ngerti sejatine,
endhi nyata, endhi sing mung lamunan?
Chorus
Dudu edan, mung kahanan roso,
antarané cahya lan pepeteng nyawaku.
Ing mripatku ana donya liyan,
sing ora bisa kowe pahami.
Aku isih ana,
senajan kowe wis ora weruh aku.
Verse 2
Langit muni, segara nangis,
aku mlaku ing antarane bisik sing ngeri.
Padha ngguyu marang tatu sing ora katon,
padahal ing njero, badai ora mandheg.
Pre-Chorus
Obat lan donga ora nyuda swara,
lagu saka pikiran sing ora arep nyepet.
Aku nyoba percaya,
nanging sapa sing salah ing donya iki?
Chorus
Dudu edan, mung kahanan roso,
antarané cahya lan pepeteng nyawaku.
Ing mripatku ana donya liyan,
sing ora bisa kowe pahami.
Aku isih ana,
senajan kowe wis ora weruh aku.
Bridge
Yen iki lamunan, ayo dadi tembange,
merga mung ing halusinasi aku iso urip.
Bareng karo bayangan aku nari,
ing peteng ngendi waras lan edan padha nyawiji.
Outro
Mbok menawa sesuk aku ilang,
bareng mimpi lan swara sing teka.
Nanging elinga sadurunge aku sirna —
aku mung manungsa… sing kelangan arah nyawa.