โลกมันวุ่นวายเมื่อความตายไม่มาถึงวันนี้ ตัวฉันจึงได้มาถึงยังที่นี่
ก็เขียนเป็นคำร้องท่วงทำนองต่อไปนี้ ไม่รู้ดีไม่ดีแต่จากนี้จงโปรดฟัง
หากฉันเกิดเป็นนกคงโบยบินอย่างเสรี ท้องฟ้าในวันนี้คงไม่มีแต่คำถาม
เหตุใดใจคนวันนี้ยังต้องมีแต่สงคราม ล้วนตั้งคำถามถึงความงามแห่งเสรี
แต่ฉันในวันนี้ เพียงฉันมีแค่เสียงเพลง ขับขานกล่อมบรรเลงประพันธ์เพลงแห่งเสรี
ก็รู้อยู่ตรงนี้ทางที่มีแค่เพียงฝัน ฝันว่าสักวันโลกของฉันจะเปลี่ยนแปลง
เรานั้นเท่ากันมีสิทธ์ฝันอย่างเท่าเทียม ชีวิตต้องเท่าเทียม คนเราต้องเท่ากัน
เรานั้นเท่ากันมีสิทธ์ฝันอย่างเท่าเทียม ชีวิตต้องเท่าเทียม คนเราต้องเท่ากัน