Fermanım yine iki dudağının arasında
Çok gördüm sözlerine boyun eğenleri zamanla
Derdime çare sensin diye inanmıştım
Meğerse en çok kendimi kandırmışım
Artık sana dair ne varsa
Tozlandı raflarımda
Şimdi senin en güzel baharların bile
Canlandıramaz o anıları
Kabuk bağladı bu yaram sana dayana dayana
Sevdaya tutunacak kalmadı başka bir bahane
Hayallerim uçurumun kenarında bir salıncak misali
Ben gittikten sonra mı düşecek aklına bu hikâye?
Kabuk bağladı bu yaram sana dayana dayana
Yoruldu kalbim aynı yollarda dolana dolana
Hayallerim rüzgârın önünde savrulan bir yaprak gibi
Ben uzaklara gidince mi değerim anlaşılacak şimdi
