Tempus Aetatis

Aetas transit, sicut umbra diei, Memoria dulcis, in cordibus dei. Pueritia volavit, sicut avis levis, Ad iuventutem, per vias brevis. Vita nostra, in flumine currit, Semper ad finem, semper furrit. O Tempus Aetatis, nos semper movet, Per te omne, semper provet. Fons sapientiae, in corde manet, Spiritus noster, semper panet. Non est finis, ad hanc historiam, Sed nova vita, per hanc memoriam. Per annos longos, sapientia crescit, Rugae vultus, historias docescit. Amor familiare, semper manet firmus, Per hunc vinculum, non sumus infirmus. Senectus venit, cum pace et bono, Lux aeterna, in omni sono. Non est finis, ad hanc vitam, Sed semper novum, ad hanc citam. Per cyclem vitae, semper vadimus, Ad aeternitatem, semper procedimus. Lux aeterna, per nos splendet, Anima nostra, semper contendit. O Tempus Aetatis, nos semper movet, Per te omne, semper provet. Fons sapientiae, in corde manet, Spiritus noster, semper panet. Non est finis, ad hanc historiam, Sed nova vita, per hanc memoriam.