在手机上保存，获得更好体验
ครวญ - นันทิดา แก้วบัวสาย (Nantida Kaewbuasai)
เมื่ออยู่ริมฝั่งชล
ฉันยลทุกยามเย็น
พักในร่มเงาไม้เอน
ฉันมองเห็นนกบินกลับรัง
ตะวันใกล้จะลับแล้ว
เห็นเรือแจวอยู่ริมฝั่ง
เฝ้าแต่ครวญ
แต่ครวญหาน้ำตาหลั่ง
จึงร้องสั่งอาลัย
เฝ้าแต่ครวญสั่งคำ
แม้เรือลอยลำไป
พบคนที่เคยซึ้งใจ
ขอเรือนำเธอมาให้ที
ตะวันใกล้จมแผ่นน้ำ
สายชลงามดั่งกำมะหยี่
โอ้ว่าดาว ว่าดาวดวงนั้น
แสงพลันริบหรี่
คงริบหรี่เช่นเรา
เฝ้าแต่ครวญสั่งคำ
แม้เรือลอยลำไป
พบคนที่เคยซึ้งใจ
ขอเรือนำเธอมาให้ที
ตะวันใกล้จมแผ่นน้ำ
สายชลงามดั่งกำมะหยี่
โอ้ว่าดาว ว่าดาวดวงนั้น
แสงพลันริบหรี่
คงริบหรี่เช่นเรา
