Risus Infantis

Risus infantis, in mundo nunc splendet, Pura laetitia, ad omnes nunc tendet. Corda nostra moventur, ad vocem nunc claram, Amor noster crescit, per tempora nunc carum. Somnia innocentia, in mente nunc pura, Futurum nos vocat, ad loca nunc futura. Horae volitant leves, dum nos canimus et saltamus, Ad gaudium purum, nos semper nos damus. In cumbia dulcis, risus nunc resonat alte, Pura laetitia, non perit numquam certe. Melodiae nostrae carae, animas tangunt leniter, Verba non opus sunt, sensus perfluit peniter. Omnes curae absunt, dum nos simul sumus, In hoc momento sacro, nos semper nos amamus. Ad astra tendimus, in unione nunc vera, Vitae pulchritudo, in amore nunc sera. Ventus lenis flat, per arbores altas placide, Susurri silentes, narrant fabulas per omnes fide. Fides in corde nostro, nos ad meliora semper ducit, Futurum nostrum clarum, numquam deficit. In nocte profunda, promittimus semper nos amare, Per omnes annos vitae, unitatem conservare. Caminus communis, per difficultates nos ducit, Spes nova oritur, cum sol lucidus ad nos redit. In cumbia dulcis, risus nunc resonat alte, Pura laetitia, non perit numquam certe. Melodiae nostrae carae, animas tangunt leniter, Verba non opus sunt, sensus perfluit peniter. Omnes curae absunt, dum nos simul sumus, In hoc momento sacro, nos semper nos amamus. Ad astra tendimus, in unione nunc vera, Vitae pulchritudo, in amore nunc sera.