在手机上保存，获得更好体验
เงอะงะทุกครั้งเวลาที่เธอมาอยู่ใกล้ ๆ ทำไมเป็นอย่างนี้
ก็เหมือนด้อยค่าตัวเองทุกทีเลยจริง ๆ ยังไงก็ไม่รู้ดูแล้วไม่ชอบเลย
เชิ้ตสีขาวที่เธอใส่มาวันนี้ นี่เพราะอะไร แสบตามากจริง ๆ รู้ไหม อยากจะวิ่งหนีมันไปให้ไกล
รักเกิดขึ้นมายังไง รักเกิดขึ้นมาเมื่อไร คล้ายเสียงสัญญาณที่เตือนดังขึ้นในใจไงล่ะ โดยไม่รู้ตัว
เมื่อความรักปรากฏอยู่ข้างหน้านี่ไง จะมัวยืนรอทำไม ทำไม ไม่ทำอะไรบ้างเลยหรอ?
ตะโกนดัง ๆ อยากบอกเธอให้รู้ที่รั้วกั้นทางรถไฟ (ร้องสุดเสียงที่มี)
คำที่ฉันอยากพูดเสมอคือความรู้สึกในใจ
แม้ว่าเสียงรถไฟดังแค่ไหน ฉันเชื่อว่าเธอคงได้ยินคำที่พูดไป ความรู้สึกข้างในที่ให้เธอ
"Doushitemo kimi ga suki da"
ถ้าฉันนั้นไม่เคยได้เจอได้พบกับเธอจะเป็นยังไง ตอนนี้จะเดินกับใครและอยู่ที่ไหนกัน
ก็คิดนะถ้างั้นชีวิตคงมีอิสระที่ได้เป็นตัวเองในแบบนี้ และไม่ต้องแคร์เรื่องอะไร
แค่นี้เท่านั้นเองอยากเป็นคนธรรมดาทั่วไป อยากจะพูดอะไรพูดไป ใส่เสื้อยืดง่าย ๆ ได้ไหม
แล้วในตอนนั้นที่ฉันกำลังข้ามทางรถไฟ ก็มีไม้กั้นเลื่อนหล่นลงมากั้นขวาง
ต้องทำยังไงที่จะไป จะเข้าไปใกล้เธอกว่านี้ ไม่มีทาง
ทั้งที่เธอก็อยู่แค่นั้น…
ถึงแม้ว่าเธอจะไม่รับไม่รู้อะไรก็ตาม (ก็ไม่เป็นไรเลย)
แต่เสียงของฉันจะล่องลอยไปกับสายลมให้เธอรู้
แม้ว่ารถไฟบังเธอไว้ดังเหมือนผ้าม่านสีคราม แต่ว่าฉันก็ยัง…ยังหวังที่จะส่งถ้อยคำนี้ให้เธอ
"Itsudatte kimi ga suki da"
ตะโกนดัง ๆ อยากบอกเธอให้รู้ที่รั้วกั้นทางรถไฟ
คำที่ฉันอยากพูดเสมอคือความรู้สึกในใจ
แม้ว่าเสียงรถไฟดังแค่ไหน ฉันเชื่อว่าเธอคงได้ยินคำที่พูดไป ความรู้สึกข้างในที่ให้เธอ
แรงที่คอยผลักดันให้ฉัน ให้ได้รัก…รักใครสักคน (ห้ามไว้ก็ไม่ได้)
มันก็คือ…คือปาฏิหาริย์ที่มีเพียงหนึ่งในล้าน (ช่างแสนมหัศจรรย์)
ไม้ที่ขวางเส้นทางในใจ เมื่อถึงเวลามันเปิดเมื่อไร ถ้าเห็นเธอตรงนั้นจะพูดคำนี้ให้เธอฟัง
นี่ เธอรู้บ้างไหมในช่วงชีวิตที่เรายังมีอยู่ตรงนี้ จะมีกี่ทีที่รอผ่านรั้วกั้นทางรถไฟนะ?
เก็บไว้ทำไมก็พูดมันเลยดีกว่าไหม ตะโกนออกมา จะอยู่ที่ไหนไม่ต้องกลัว ส่งเสียงไป
