在手机上保存，获得更好体验
ฉันทบทวนคืนวัน อีกกี่สิบปีต้องลงหลุม สุดทางอยู่ตรงไหนกัน
คิดถึงผู้สร้างเรา ทำไมต้องเอาตัวเรามาทิ้งติดใจอยู่ในความฝันเหมือน
จริง กลัวและเหนื่อยล้าที่ต้องแกล้งทำฝืนมีความสุข
ทุกอย่างบนโลกนี้ช่างเพลิดเพลิน เมื่อหมดเวลา หลงเหลือเพียงมายา
ยิ่งฝืนโผบินหากิน ยิ่งไม่เคยพอ ได้แค่รอเหือดหายไปในอากาศ ยิ่งห่างจากความเป็นจริง
ทิ้งทุกสิ่งลงไปในป่าช้า เท่าที่ฉันได้รู้มา นี่หรือคือโชคชะตาที่อยู่ในวันสุดท้าย
เหลียวมองผู้คนที่ผันเปลี่ยน ในวันที่เราต้องเป็นอย่างนั้น ยังยืนอยู่ภายในฝัน
ยังคงต้องก้าวข้ามไปสู่ประตูของวันใหม่ ใจฉันยังตามหา
บนโลกนี้ช่างสวยงาม เมื่อหมดเวลา จบแค่เพียงความฝัน
ยิ่งฉันโผบินหากิน ยิ่งหมดเวลา มีแค่เพียงเหือดหายไปในอากาศ ที่ห่างจากความเป็นจริง
