Reiziger - De Kift
Van vlaktes en inktzwarte nachten
Is dit bevreemdend lied
Vol van duistere gedachten
Waarin je af en toe een gloedlicht ziet
De maan komt plots te voorschijn
Tot hij rond aan de hemel staat
En strooit zijn zilveren weerschijn
De reiziger in het gelaat
Waar is hij aan zijn reis begonnen
Moet hij nog ver voor hij er is
Wie is hij gaat hij noodgedwongen
Of doelloos door de duisternis
Is hij op weg naar bloedverwanten
Naar het huis waar eens zijn wieg stond
Of reist hij af naar vreemde landen
Verlaat hij zijn geboortegrond
Schiet zijn gemoed vol van ontroering
Een thuiskomst in het verschiet
Kijkt hij soms uit naar een ontmoeting
Of treurt hij om wat hij verliet
Waar is hij aan zijn reis begonnen
Moet hij nog ver voor hij er is
Wie is hij gaat hij noodgedwongen
Of doelloos door de duisternis
Mag hij op een verloving hopen
Wacht de reiziger een feest
Of blijft hij achter moegelopen
Verlaten en verweesd
Geen mens kan hierop antwoord geven
Weg is hij evenals de maan
Zijn schim is weggedreven
Alsof hij nimmer heeft bestaan
