Miasto dławi się echem
twoich słów gdy z pośpiechem
obietnicą ponaglasz pejzaże
Chcę zatrzymać godziny
bo nie ma w tym twojej winy
zobacz deszcz wypłukuje nas z marzeń
Deszcz już zgubił się w chmurze
moje serce zbyt duże
na samotne wieczory i ranki,
Sens zaplątał się w drzewach
noc powoli dojrzewa,
księżyc z okien mi zrywa firanki
Boję się o ciebie i powietrza mi brak
boję się, że zapomnisz czemu kocham cię tak
boję się podać rękę , żebyś poczuł jak drży
ja boję się , boję się, że pomylisz drzwi
Kiedy z oczu mi giniesz
balansuję na linie
mylę krok i zapada się ziemia.
Ściskam w dłoni kamyki
i nie spotykam się z nikim
w szklance dżinu szukam ukojenia
Boję się o ciebie i powietrza mi brak
boję się że nie wrócisz, chociaż dałam ci znak
boję się zamknąć oczy, żebyś nie wszedł w me sny
ja boję się , boję się , że zatrzaśniesz drzwi
boję się o siebie i powietrza mi brak
boję się, że nie wrócę, chociaż dałeś mi znak
ja boję się zamknąć oczy , żebyś nie wszedł w me sny
ja boję się , boję się, że pomylę drzwi
