หมอนเน่า

ผ้าขาดๆ

ตุ๊กตา ผ้าห่มผืนนั้น

ฉันยังจำ ทุกเวลา กอดเอาไว้ก่อนนอนทุกคืน

แล้ววันนึง ก็ถึงเวลา ที่เราต้องถึงวันจากลา

ไม่ได้เป็น เหตุผลจากฟ้า แต่เป็นเพราะว่าเธอเก่าและเน่าไป

ฉันเลยเกิดเป็นภูมิแพ้ ก็เพราะไรฝุ่นของเธอ

**รักแค่ไหนก็คงต้องจาก ถึงรักมากก็คงต้องไป

อยู่ด้วยกันแล้วมันทำร้าย ร่างกายฉันอ่อนแอ ภูมิแพ้กำเริบทุกที

รู้ว่ารักฉันต้องทำใจ คงทนไม่ไหวถ้าเป็นแบบนี้

จะเก็บเรื่องราวที่แสนดี เก็บวันคืนที่มี เป็นความทรงจำดีๆของเรา

หมอนเน่าๆ ที่เคยกอด แต่วันนี้คงไม่มีอีกแล้ว

ฝ้าที่ห่ม ก่อนนอนให้เราฝันดี แต่วันนี้เหลือเพียงความทรงจำ

รักแค่ไหนแต่ฉัน คงต้องตัดใจจากเธอ

รักแค่ไหนก็คงต้องจาก ถึงรักมากก็คงต้องไป

อยู่ด้วยกันแล้วมันทำร้าย ร่างกายฉันอ่อนแอ ภูมิแพ้กำเริบทุกที

รู้ว่ารักฉันต้องทำใจ คงทนไม่ไหวถ้าเป็นแบบนี้

จะเก็บเรื่องราวที่แสนดี เก็บวันคืนที่มี เป็นความทรงจำดีๆของเรา

เป็นความทรงจำดีๆของเรา

เป็นความทรงจำดีๆของเรา

รักแค่ไหนแต่ฉัน คงต้องตัดใจจากเธอ

รักแค่ไหนก็คงต้องจาก ถึงรักมากก็คงต้องไป

อยู่ด้วยกันแล้วมันทำร้าย ร่างกายฉันอ่อนแอ ภูมิแพ้กำเริบทุกที

รู้ว่ารักฉันต้องทำใจ คงทนไม่ไหวถ้าเป็นแบบนี้

จะเก็บเรื่องราวที่แสนดี เก็บวันคืนที่มี เป็นความทรงจำดีๆของเรา

เป็นความทรงจำดีๆของเรา

เป็นความทรงจำดีๆของเรา