Hep mi hüsran?
Şu gönlün herkese dostta bana mı düşman?
İsterdim bana nasip, olma bir daha,
Yaşantılar içimdeler, nefestin ah içimde sen
Hevesti aşk, peşimde şer
Kal demem,
Kalsan bile çoktan doldu gönüldeki vadeler,
Gidersen kalır bana sonra bütün ihaleler,
Her öfkende ben olmuştum ya affeden.
Hırsımdan ağladım,
Ölsem de sana kıyamadım,
Deli gönlüme fazlasın,
Yetiş!
Bir çıkar yol bulamadım.
