在手机上保存，获得更好体验
Anima territa, in nocte vagat, Umbrae longae, super terram stragat. Lachrimae cadunt, velut pluviae tenues, Dolores multi, cor semper tenues. Spes vacillat, lux paene moritur, Solitudo gravis, cor semper uritur. Cor tristitiae, in Changüí resonat, Musica nostra, dolores consolat. Per vias obscuras, nunc ambulamus, Ad lucem veram, semper quaeramus. Fides nostra, nunc probatur, Ad pacem mentis, semper nititur. Somnia fugiunt, velut nubes cito, Timor occultus, in corde sito. Memoriae tristes, ad nos redeunt, Cordis vincula, numquam se soluunt. Silentium magnum, omnia complectitur, Anima mea, auxilium petitur. Cor tristitiae, in Changüí resonat, Musica nostra, dolores consolat. Per vias obscuras, nunc ambulamus, Ad lucem veram, semper quaeramus. Fides nostra, nunc probatur, Ad pacem mentis, semper nititur.
