Wayah wengi udan grimis ra uwis-uwis
Banyu kang tumetes dadi saksi nggonku nangis
Wong sing tak tresnani, tego ninggalake aku
Suwung jroning uripku yen ora ono sliramu
Sumilire angin tansah ndudut kalbu
Roso kang tak empet agawe loro dadaku
Lewat tembang kangen, mugo biso dadi tombo
Tombo kangen iki, nandang wuyung rino-wengi
Lewat tembang kangen, aku titip tresno
Opo pancen sliramu uwis ora kroso?
Lewat tembang kangen, aku titip sayang
Tresnaku mring sliramu, ora biso ilang
Opo lali, opo pancen wis ra ngerti?
Sak tenane aku mung tansah setyo ngenteni
Ngenteni balimu, endah manise esemmu
Lewat tembang kangen, iki wujud katresnanku
