Soms voel ik me verloren
Eenzaam en alleen
Niemand kan me bereiken
Een leegte binnenin
Dan vraag ik je te luisteren
Naar mijn twijfels en zo meer
Geen oplossingen te bieden
Een arm om me heen
We hebben niet veel nodig
Wat minder oordelen doet wel goed
Te kunnen zijn wie we zijn
Aanvaarden vraagt wel moed
Woorden kunnen soms niet vatten
Wat ik voel binnenin
Ik hoef niet te praten
Ik wil je voelen dicht bij mij
Wat is het moeilijk in deze wereld
Te kunnen zijn zonder meer
We moeten steeds presteren
Of is dit een illusie eens te meer
Onzeker zijn is falen
Zo lijkt het wel te zijn
Maar zijn we dit niet met zijn allen
Als we eerlijk zijn binnenin
Het gaat niet over vergelijken
Toch voel ik me soms te min
Hoe kunnen we dit vermijden
In deze maatschappij zonder ‘zin’
Hoe kunnen we onze plaats veroveren
Of heeft dit wel zin
Kunnen we niet gewoon gelukkig zijn
Of is dit echt te min
Wat is het moeilijk in deze wereld
Te kunnen zijn zonder meer
We moeten steeds presteren
Of is dit een illusie eens te meer
Onzeker zijn is falen
Zo lijkt het wel te zijn
Maar zijn we dit niet met zijn allen
Als we eerlijk zijn binnenin
Moeten we blijven streven naar
Altijd meer en meer
Soms worden we gewoon ziek
Zonder enig verweer
Laat ons even pauzeren
Heel dicht met zijn twee
De wereld rondom ons vergeten
Wat een zalig idee...
Genegenheid vragen
Is niet evident
We moeten allemaal sterk zijn
Niemand die ons echt kent
Een omhelzing, een kus
Het lijkt soms banaal
Toch hebben we het nodig
Zonder uitzondering allemaal
