Baa - Carabao
Written by：Carabao
ไม่ใช่ผู้ดี ตีนแดง
ตะแคงตีนเดิน
ไม่ใช่ผู้ร้าย จอเงิน
ต้องเดินเอียงคอ
ก็มีความฝัน วันวัน
ที่ขนมห่อ
ห้าบาท ก็พอ สิบบาทสองห่อ
ล่อกันท้องตึง หนังในตาหย่อน
มีบ้านเป็นหลัง คาแดง
อยู่มานมนาน
ก็คือสถาน พยาบาล
อาการสมอง
ยังมีความสุข ทุกวัน
กับการเหม่อมอง
เกาะรั้วยองยอง รถราก่ายกอง
ว่องไววกวน ทั้งถนนรนแคม
แล้วมา วันหนึ่ง ถึงเวลาเย็น
ฉันไปเดินเล่น
เกาะลูกกรงรั้ว
เห็นรถยางแตก
กับหญิงสาวขี้กลัว
ฉันยืนยิ้มที่ริมรั้ว
ดูเธอเปลี่ยนล้อยาง
ยางมันแตก
เธอลนเธอลาน พลั้งเผลอ
เตะน็อตตกท่อ
ก็เหลือแต่ล้อ เปลี่ยนล้อ
ขาดน็อตยึดแน่น
จากความวิตก หวาดหวั่น
กลายเป็นความแค้น
เสียงตวาดแหว๋น
เสียงดังแป๋นแป๋น
แค้นที่มองหน้า
ยิ้มทำไมไอ้คนบ้า
ฉันเป็นคนบ้า
เพราะว่าสติไม่ดี
ไม่ใช่คนไม่ดี ฉันมีสติไม่ดี
ฉันเป็นคนบ้า ไม่ใช่คนไม่ดี
ฉันสติไม่ดี ฉันเป็นคนบ้า
บ้ายังช่วยบอก ให้เธอใจเย็น
น็อตที่ฉันเห็น
ยังมีอีกตั้งสามล้อ
ถอดมาล้อละตัว
มาใส่แล้วก็ไปต่อ
เสียงเธอก็ร้องอ๋อ
ก็ไหนว่าเป็นคนบ้า
ไม่ค่อยจะดี อย่างเธอ
จึงต้องอยู่ในรั้ว
ไม่ค่อยมีเงิน ติดตัว อนาถา
สติสตัง ไม่ดี ไม่มีปัญหา
ใช่แล้วคนบ้า ใครก็ว่าบ้า
บ้าก็บ้าซิวะ
ถึงจะบ้า แต่ว่าไม่โง่
