Lacrima Terrae

Lacrima terrae, per valles fluit, Tristitia magna, cor adducit. Pluviae amarae, per folia cadunt, Dolor profundus, nobis donant. Silens luctus, in corde manet, Spes tenuis, numquam evanescit. Arbor flexa, in ventis movet, Anima nostra, semper fovet. Terrae dolor, ad animam loquitur, Miseria vitae, semper aperitur. Umbra longa, per nos transit, Veritas vetusta, numquam deficit. Per vias tenebras, ad lucem tendimus, Consilium divinum, semper quaerimus. Cor nostrum, numquam frangitur, Fides pura, semper renascitur. Montes obscuri, in nubibus latent, Stellae absconditae, numquam patent. Flumina curva, ad mare currunt, Fabulae tristes, nobis sonant. Ventus frigidus, per auras spirat, Solitudo placida, cor mulcet. Noctua cantat, in silva profunda, Memoria prisca, semper revivunt.