Çırmalanıb qollar, dar küçə, dar yollar
Həyatdır bu, hərəyə aid fərqli-fərqli rol var
Aciz olmasaq, kim bizi aydınlığa yollar?
Burada seçim haqqı yoxdur, cəmi bircə yol var
Siyah-bəyaz, 11 ildir, həyatımız ayaz
Ətrafımda olmayanın fikirləri dayaz
Gələcəyəm arxanca aya, bədən və faya
Parıldaram ulduzlara şayan
Şairlər basıb-bağlayır, dediyimin hamısını atıram
Çıxarıb ümidlərimin hamısını açığa
Qoyuram Günəşin altına ki, hamısı yansın, açığı
İnsan, gərək, etdiklərinə görə utansın, açığı
Qorxduğu yerə doğru qaçan oğlan qorxmur daha
Gözlər yorğun baxar, qayğın məni ovutmur daha
Bizdə günah axtarmayın, hisslərimiz pozğundur, ağa
Uduzdum səmimiyyətə də, sevgiyə də soxdum daha
Od vur, yandır axtarınca iynə samanlıqda
Nurdan yaranmışıq, rahatlığım qaranlıqda
Ölü adlandırırıq xatirələrlə batanı burada ki
Xatırlanınca insanı məyus edir yaşanmışlar
De, gəlsin, özümüzünküdür, əşi, onsuz da xətrinə dəymir
Nə qədər dediklərimiz vardı, hamısının xətrinə dəydik
Günəşin qədrin bilək deyə verib toz-dumanı
Özümüz pozğunuq və cəlb edirik pozğunları
Təəccübəm ki, neyçin rəhmə gəlmədin, zalım?
Həsəd selləri ilə apardı səyyarə məni
Təəccübəm ki, neyçin rəhmə gəlmədin, zalım?
Fəraq oduna yaxıb salmısan nə halə məni
Alıbdır əqlimi sərdən, qərarımı dildən
Edib bəlaya fələk, gör necə həvalə məni, məni, məni
Alıbdır əqlimi sərdən, qərarımı dildən
Edib bəlaya fələk, gör necə həvalə məni, məni, məni