ใครเคยมองหรือเปล่า
ก็ดวงอาทิตย์ที่ลับฟ้าไป
ทั้งท้องทะเลจรดฟ้าคราม
หมู่แมกไม้ขึ้นตามทิวเขา
แหล่งน้ำไหลมาเป็นสายธาร ชื่นหัวใจ
ธรรมชาติซึ้งใจ แต่ดูไม่ต่างโปสการ์ดรูปวิว
ที่เห็นเคยงามประทับใจ
แต่ขาดเธอไปก็หมดความหมาย
ภูเขาทะเลวันนี้ดูจืดเหลือเกิน
นั่งมองท้องฟ้า ไม่เห็นแสงดาว
ทะเลขุ่นเป็นสีเทา วันนี้แมกไม้ยิ่งดูเย็นชา
ดวงจันทร์ไม่งามเหมือนเคย คืนนี้คงมืดหม่น
ข่มตานอนไม่ลง คงเป็นธรรมชาตินั้นขาดเธอ
ลมไม่ยอมพัดโบก ก็นกที่เคยกู่ร้องเงียบไป
แม้เสียงดนตรีที่แว่วมา ก็เป็นเพลงที่ดูใจหาย
มีไหมที่เคยสดใสจะกลับเหมือนเดิม
นั่งมองท้องฟ้า ไม่เห็นแสงดาว
ทะเลขุ่นเป็นสีเทา วันนี้แมกไม้ยิ่งดูเย็นชา
ดวงจันทร์ไม่งามเหมือนเคย คืนนี้คงมืดหม่น
ข่มตานอนไม่ลง คงเป็นธรรมชาตินั้นขาดเธอ
ใครเคยมองหรือเปล่า ลมไม่ยอมพัดโบก
