[00:00.00]เล็ก ๆ น้อย ๆ - ปั่น ไพบูลย์เกียรติ (Pun Paibuljkiat Kheokao)
[00:06.55]Written by：กฤชยศ เลิศประไพ/พนเทพ สุวรรณะบุณย์
[00:13.10]เรามีกันแค่เพียงสองคน
[00:15.32]
[00:17.59]อยู่มาจนเราเข้าใจกันดี
[00:19.67]
[00:21.90]บางครั้งรักก็ต้องมีเรื่องที่กวนใจ
[00:26.61]เราก็มีแค่เพียงสองคน
[00:32.57]
[00:34.78]อยู่ทนจนคนสงสัย ว่าเราทำไมทนไหว
[00:41.67]รักกันได้ไง ทั้งที่ชอบโกรธกัน
[00:45.57]
[00:48.24]เล็กเล็กน้อยน้อย เราก็ยอมกันไป
[00:51.19]ความจริงในใจยังโกรธ
[00:54.05]
[00:55.04]เล็กเล็กน้อยน้อย เราก็ยอมอภัย
[00:59.25]
[00:59.95]ใจจริงน่ะกลัวเป็นโสด
[01:02.55]
[01:03.60]รักเรามันคงจะเป็นอย่างนี้
[01:08.93]
[01:09.48]เพราะมีกันอยู่สองคน
[01:11.28]
[01:13.32]บางทีเธอเองก็ทำเหลือเกิน
[01:17.58]
[01:19.69]แต่มันบังเอิญว่าฉันทนได้
[01:21.76]
[01:23.93]บางครั้งฉันก็มากไปก็เป็นบางวัน
[01:29.02]ใจจะยอมอภัยให้เธอ
[01:34.69]
[01:36.67]แต่จะยอมให้เธอเท่านั้น ก็มีเพียงเธอและฉัน
[01:43.37]
[01:43.87]ที่ยังผูกพันและรักกันอย่างเดิม
[01:47.78]
[01:50.44]เล็กเล็กน้อยน้อย เราก็ยอมกันไป
[01:52.85]
[01:53.68]ความจริงในใจยังโกรธ
[01:56.25]
[01:56.90]เล็กเล็กน้อยน้อย เราก็ยอมอภัย
[02:01.44]
[02:02.25]ใจจริงน่ะกลัวเป็นโสด
[02:04.79]
[02:05.50]รักเรามันคงจะเป็นอย่างนี้
[02:11.13]
[02:11.71]เพราะมีกันอยู่สองคน
[02:13.51]
[02:14.71]เพราะเข้าใจกันรักและผูกพัน
[02:20.82]
[02:22.06]มีด้วยกันสองคน
[02:24.27]
[02:25.44]หนักเบาแค่ไหนพร้อมใจจะทนให้กัน
[02:30.53]
[02:35.00]เรารักกันมานานก็ยังเหมือนเดิม
[02:39.39]
[02:52.37]เล็กเล็กน้อยน้อย เราก็ยอมกันไป
[02:57.25]
[02:58.06]ความจริงในใจยังโกรธ
[03:00.47]
[03:01.25]เล็กเล็กน้อยน้อย เราก็ยอมอภัย
[03:05.83]
[03:06.71]ใจจริงน่ะกลัวเป็นโสด
[03:09.09]
[03:11.18]รักเรามันคงจะเป็นอย่างนี้
[03:15.37]
[03:15.88]เพราะมีกันอยู่สองคน
[03:17.85]
[03:19.15]รักเรามันคงจะเป็นอย่างนี้
[03:23.96]
[03:24.59]เพราะมีกันอยู่สองคน