在手机上保存，获得更好体验
Fonske En Fronske (Live) - Urbanus
Written by：Urbanus
Fonske had een vader
Die zo sterk was als een
Reus
En zo groot dat hij de
Boomtoppen kon raken
Hij had twee rechter
Handen het was de
Beste stielenman
Alles wat hij droomde
Kon hij maken
En hij maakte een speeltuin
Van kilometers lang
Waar fonske naar believen
Mocht in spelen
Met echte cowboybergen
En een piratenzee
En een woestijn met
Schatten en kamelen
En videospelletjes
En een computerzaal
En een flipperkast
Met balletjes van goud
Hij kreeg ook een atoombom
En een fiets en een
Raket
En een kostuum van
Een echte astronaut
Op't einde van de week
Was vader oh zo moe
Hij zei ik ga wat
Rusten voor een poosje
Je mag met alles spelen
Alles is van jou
Maar raak niet aan het
Lichtgevende doosje
Toen vader terugkwam
Opgewekt en fris
Zat fonske in zijn
Cadillac te treuren
Vader ik verveel me
Ik voel me zo alleen
Kan je nog eens iets
Laten gebeuren
En fonske viel in slaap
En toen hij wakker werd
Zat er daar een meisje
In zijn raampje
Ze was mooier dan zijn
Flipperkast en
Zachter dan het
Gras
Ze kon lachen en fronske
Was haar naampje
Fonske en fronske keken
Naar het speelgoedland
Vanuit het kasteel
Van doornroosje
We mogen alles hebben
Alles is van ons
Behalve dat lichtgevende doosje
De stofzuiger die hoorde
Dit en hij kroop naderbij
Je mag niet in het doosje
Maar je weet toch
Niet waarom
Open jullie oortjes en
Luister eens naar mij
Jullie pa wordt alsmaar
Slimmer en jullie blijven dom
In het doosje ligt
De sleutel van de poort der
Geheimen
En de ringen die
De koningen dragen
Een wekkertje dat tikt tot
Het einde der tijden
En een zwaard om de
Dood mee te verjagen
Fronske werd nieuwsgierig
Ze bloosde en begon
Jeuk in haar vingertjes
Te krijgen
Fonske zei kijk maar eens
Ik zeg het niet aan
Va
Ik geef m'n erewoord
Dat ik zal zwijgen
Maar vader die op voorhand
Wist wat de kindjes gingen
Doen
Vermomde zich in
Een tomatenzaadje
Hij kon alles horen
Hij kon alles zien
Want hij loerde door
Het sleutelgaatje
En fronkse nam het deksel
Van het doosje af en
Zag
Dat het lichtje een
Appel zat te eten
Het lichtje zei kindertjes
Al wie hier van bijt
Die weet alles wat
De anderen niet weten
Ze beten met hun tandjes
Het appeltje in twee
En begonnen op het
Klokhuisje te kauwen
Fonske riep verwonderd
Ik voel me al zo slim
Ik zou mezelf een
Speeltuin kunnen bouwen
Maar vader stormde binnen
Er kwam donder uit zijn stem
En bliksmems uit zijn ellebogen
De kindjes zakten angstig
Tot hun knietjes in de grond
En voor't eerst kwam
Er regen uit hun ogen
Vader sloot de kleintjes
In een diepe kelder op
Tussen de spoken en de spinnen
En nooit of te nimmer
Mochten ze eruit
En vader kwam ook nooit
Of nimmer binnen
Dit alles stond in het
Sprookjesboek van de tovenaar
Maar de blaadjes die
Zijn eruit gevlogen
Hij maakte ook de
Sterren en de aarde en de
Maan
Maar ik weet niet of dat
Waar is of gelogen
