Paidika Paichnidia

Πέρασ' ο καιρός.

Παιχνίδι αλλιώτικο

που χάθηκε στο φως

τα μεσημέρια

μίλα μου.

Μ' όλες τις φωνές

ποτέ δεν έμαθα

τι σ' έκανε να κλαις

βγαίνει η βαρκούλα.

Βγαίνει η βαρκούλα

βγαίνει η βαρκούλα του ψαρά.

Ήλιος και βροχή

χιλιάδες όνειρα

παντρεύονται οι φτωχοί

κι εγώ σε χάνω

μίλα μου

κι άκου τι θα πω

ψηλά τα χέρια

γιατί τόσο σ' αγαπώ

και μένω αταξίδευτος

και τότε ρίξαμε τον κλήρο

να δούμε ποιος, ποιος, ποιος

θα φαγωθεί

να δούμε ποιος, ποιος, ποιος

θα τα φυλάει.

Νταμ, νταμ φιλίμι κοντάμ

νταμ νταμ

καραγάς ξεπετώ δίπλα στον ποταμό

εγώ θα βγω

Δεν περνάς

κυρά Μαρία.

Δεν περνάς.

Δε με πονάς.

Τι με κοιτάζεις

μ' αυτά τα μάτια

αυτό που ζήσαμε

σκοτάδι και μας πνίγει

εσύ μια κούκλα

στα σκαλοπάτια

κι εγώ τρενάκι

που δεν πρόκειται να φύγει.

Πέρασ' ο καιρός

παιχνίδι αλλιώτικο

που χάθηκε στο φως

τα μεσημέρια μίλα μου

μού 'λειψες πολύ

και στρατιωτάκι

μολυβένιο, με στολή

σε περιμένω.

Τίποτα.

Νταμ φιλίμικο νταμ νταμ

καραγάτς ξεπετώ δίπλα στον ποταμό

εγώ τανγκό.