Se Ena Toixo

Κανένας άλλος δεν θα έμενε εδώ.

Να επιμένει, να λέει σ' αγαπώ.

Σε ένα τοίχο εγώ θα μιλώ.

Θα σπάω τα λόγια μου, στο πρόσωπο σου

Κανένας άλλος, όμως όχι εγώ

Μόνος μου στέκομαι σε ένα τοίχο μιλώ,

με λένε τρελό και να αντέχω για εσένα

"για σένα ζω" θα γράφω μέχρι ο τοίχος να πέσει

και μέσα να δω Η σιωπή σου μοναξιά μου

και όπως σε κάθε τοίχο έτσι και εδώ

να περπατάω με την σκιά μου

αφού η καρδιά μου έχει επιλέξει

θα μείνω εδώ να λέω στον τοίχο σ' αγαπώ την μονή λέξη

και δεν φοβάμαι να αγγίξω μια καρδιά από πετρά.

πίσω απ' τον τοίχο αυτή η γυναικά, ναι.

Θα γείρω πάνω του να νιώθω κοντά σου για πάντα

κι όταν νυχτώνει θα κοιμάμαι στον δρόμο, σταματά.

Κι αφού με τον καιρό όλα τα τείχη πέφτουνε,

έτσι με τον καιρό κοντά σου θα έρχομαι

θα περιμένω θα αφήνω σημάδια αγάπης,

θα επιμένω να πάρω σημάδια δικά της.

Κανένας άλλος δεν θα έμενε εδώ.

Να επιμένει, να λέει σ' αγαπώ.

Σε ένα τοίχο εγώ θα μιλώ.

Θα σπάω τα λόγια μου, στο πρόσωπο σου.

Για αυτό και απόψε θα επιλέξω το αγαπημένο σου χρώμα,

ελπίζοντας να πέσει ο τοίχος να γίνει στάχτη και χώμα

αφού το ηφαίστειο συνάντησε στον δρόμο τυφώνα

έτσι και εμείς θα γίνουμε ένα στον τοίχο σαν μια εικόνα.

Βάζω τα χέρια μου για πρώτη φορά δειλά

σε αγγίζω, σε νιώθω, με αγάπη, με πόθο,

μα κάτι στον δρόμο με κρατάει πάλι,

είναι ο τοίχος παγωμένος μπροστά μου

και η σκιά μου με κοιτάει.

Κανένας άλλος δεν θα έμενε εδώ.

Να επιμένει, να λέει σ' αγαπώ.

Σε ένα τοίχο μα θα μιλώ.

Θα σπάω τα λόγια μου, στο πρόσωπο σου.

Θα σπάω τα λόγια μου στο πρόσωπο σου,

θα ξεθωριάζει το όνομα μου δίπλα από το δικό σου η βροχή,

όμως ο χειμώνας δεν θα αγγίξει την καρδιά μου.

θα γράψω τα αρχικά σου και από κάτω για πάντα, για πάντα μαζί

Κανένας άλλος δεν θα έμενε εδώ.

Να επιμένει, να λέει σ' αγαπώ.

Σε ένα τοίχο μα θα μιλώ.

Θα σπάω τα λόγια μου, στο πρόσωπο σου.

Κι όσο υπάρχουνε τα καλοκαίρια,

θα περνάνε τάχα τα ζευγάρια

και θα γράφουν τα συνθήματα τους,

μια καρδιά και πάνω τα αρχικά τους

και μετά θα έρχονται χειμώνες

και θα πλένει η βροχή τα λογία.

Όμως πάντα θα κρατάει ο τοίχος

ένα ίχνος, ένα ίχνος.

Και θα 'ρθουνε νέα καλοκαίρια

και θα έρθουν καινούρια χέρια

για να γράψουν πάνω την αγάπη

μ' ένα σπρέι με στύλο με κάτι.

Κι όμως θα γυρίζουνε τα χρόνια

κι όπως θα αντέχουν τα γραμμένα

εγώ πλέον θα 'χω γίνει ένα

με εσένα, με εσένα.