Ba - Barbies
ไม่ใช่ผู้ดีตีนแดงตะแคงตีนเดิน
ไม่ใช่ผู้ร้ายจอเงินต้องเดินเอียงคอ
ก็มีความฝันวันๆ ที่ขนมห่อ ห้าบาทก็พอ
สิบบาทสองห่อ ล่อกันท้องตึง หนังในตาหย่อน
มีบ้านเป็นหลังคาแดง อยู่มานมนาน
ก็คือสถานพยาบาล อาการสมอง
ยังมีความสุขทุกวัน กับการเหม่อมอง
เกาะรั้วยองๆ รถราก่ายกอง
ว่องไววกวน ทั้งถนนรนแคม
ทั้งถนน
แล้วมาวันหนึ่ง ถึงเวลาเย็น
ฉันไปเดินเล่น เกาะลูกกรงรั้ว
เห็นรถยางแตก กับหญิงสาวขี้กลัว
ฉันยืนยิ้มที่ริมรั้ว
ดูเธอเปลี่ยนล้อยาง
เธอลนเธอลานพลั้งเผลอ เตะน๊อตตกท่อ
ก็เหลือแต่ล้อเปลี่ยนล้อ ขาดน๊อตยึดแน่น
จากความวิตกหวาดหวั่น
กลายเป็นความแค้น เสียงตวาดแว้น
เสียงดังแปร๋นๆ
แค้นที่มองหน้า ยิ้มทำไมไอ้คนบ้า
ฉันเป็นคนบ้า เพราะว่าสติไม่ดี
ไม่ใช่คนไม่ดี ฉันมีสติไม่ดี
ฉันเป็นคนบ้า ไม่ใช่คนไม่ดี
ฉันสติไม่ดี ฉันเป็นคนบ้า
บ้ายังช่วยบอก ให้เธอใจเย็น
น๊อตที่ฉันเห็นยังมีอีกตั้งสามล้อ
ถอดมาล้อละตัว มาใส่แล้วก็ไปต่อ
เสียงเธอก็ร้องอ๋อ ก็ไหนว่าเป็นคนบ้า
บ้า ก็ไหนว่าเป็นคนบ้า
บ้า ก็ไหนว่าเป็นคนบ้า
บ้า บ้า บ้า บ้า บ้า
ก็ไหนว่าเป็นคนบ้า บ้า บ้า บ้า
ไม่ค่อยจะดีอย่างเธอจึงต้องอยู่ในรั้ว
ไม่ค่อยได้เงินติดตัว อนาถา
สติสตังไม่ดี ไม่มีปัญหา ใช่แล้วคนบ้า
ใครก็ว่าบ้า บ้าก็บ้าซิวะ บ้าก็บ้าซิวะ
บ้าก็บ้าซิวะ บ้าก็บ้าซิวะ
บ้าก็บ้าซิวะ ถึงจะบ้าแต่ว่าไม่โง่
