หิมาลัย - บอย สมภพ
Written by：Boy Sompob Pokepoon
หิมาลัยยา หิมาลัยยา หิมาลัยยา
หิมาลัยยา หิมาลัยยา หิมาลัยยา
เดินด้วยสองขา ตาก็มองฟ้า
เห็นดวงดาวมากมาย ส่งแสงประกายไกลลิบตา
เดินด้วยสองขา ตาก็มองฟ้า
ไม่มีทางที่ดวงดาวจะลดตัวลงมาหาฉัน
ไม่มีวัน ก็รู้ดี
แต่ฉันไม่ยอมแค่มองอยู่ตรงนี้
จะลองดูสักที แค่ขอมองใกล้กว่านี้
มันก็คงจะดีเหมือนกัน
ก็เพราะว่าดาวอยู่บนฟ้า ฉันคงปีนไปไม่ไหว
ไปถึงแค่เขาหิมาลัย ก็มันไปไกลได้เท่านั้น
ก็ฉันมันมีแค่ขา ไม่ได้มีปีกเหมือนใคร
แต่ก็ไม่เคยจะเสียใจ เพราะรู้ดีว่าเต็มที่ที่สุดแล้ว
หิมาลัยยา หิมาลัยยา หิมาลัยยา
เดินด้วยสองขา ตาก็มองฟ้า
แม้ดวงดาวจะงดงาม ส่องแสงประกายอยู่เช่นไร
แต่ยามอยู่คู่จันทร์ แสงดาวดวงน้อยนั้น
ย่อมจะจืดจางหายไป ไม่ไหวจะสู้จันทร์
ฉันรู้ ไม่มีวัน ก็รู้ดี
แต่ฉันไม่ยอมแค่มองอยู่ตรงนี้
จะลองดูสักที แค่ขอมองใกล้กว่านี้
มันก็คงจะดีเหมือนกัน
ก็เพราะว่าดาวอยู่บนฟ้า ฉันคงปีนไปไม่ไหว
ไปถึงแค่เขาหิมาลัย ก็มันไปไกลได้เท่านั้น
ก็ฉันมันมีแค่ขา ไม่ได้มีปีกเหมือนใคร
แต่ก็ไม่เคยจะเสียใจ เพราะรู้ดีว่าเต็มที่ที่สุดแล้ว
ขอบฟ้าจะไกลแสนไกลเท่าไหร่
ฉันใช้หัวใจนำทางเรื่อยไป
หยุดพักบางที ที่แรงไม่มี
แปปเดียวก็คง มีแรงเดินไหว
ก็เพราะว่าดาวอยู่บนฟ้า ฉันคงปีนไปไม่ไหว
ไปถึงแค่เขาหิมาลัย ก็มันไปไกลได้เท่านั้น
ก็ฉันมันมีแค่ขา ไม่ได้มีปีกเหมือนใคร
แต่ก็ไม่เคยจะเสียใจ เพราะรู้ดีว่าเต็มที่ที่สุดแล้ว
หิมาลัยยา หิมาลัยยา
หิมาลัยยา หิมาลัยยา หิมาลัยยา
