Hichki Maro Nemifahme (Explicit)

یه لیوان آب، یه مُسکنم روش

مامانی تعریف میکرد

که اون موقع دنیا ما رو 10 هیچ میزد

قدیما میدیدم مثل شمع میسوزم

مامانا بابا تا صدا لنگه کفش میومد میدویدم

جلو در و چشمای بابا خسته بود

اما میومد تا بشماره باهام عددا رو

یا مثلا" بغلم کنه

رو به راه نبودن نه مامان نه اقلا" خودش

اوضاع خوب نبود و همینجور عقربه میرفت

واسه آروم کردنشون هنوز حضرت فیل هست

بابا بود و دنیایی که منو تف کرده براش

ممدرضـا و بچگی و گرگم به هواش

پسری که شنگول منگولاشم پهلوشن

گذشت راه افتاد دندوناش هم در اومد

خیلی میگذره الان مثل که یکی دیگم

فرقش اینه دیگه بهم فسقلی نمیگن

جا اسباب بازیام ریش تراش اومده

مثل قدیم دور و ورم نیستن آروم همه

رفیقا و بچه های دوره دبستانم

با دود و عرق و راست و چپش پایه ان

دیگه دهناشون جا شیر بو آشغال میدن

میخوان بزرگ شن اما قالتاق میشن

چندتا مثل من که خرس گنده شدن

و فقط بلدن عربده لقمه کنن

برا ننه بابا و لات شن واسه اونا

هه، خلاصه تهش داستانه

میبینن جلوشون یه آدم لش وایساده

حالا مامان یه دلیلی واسه اشکاش داره

اونی که واسه راحتیت النگوشو میداد

زخم شده دلش برو نمکدونو بیار

(بـــرو نمکدونو بیـــار)

خیلی وقته از زندگی توبه کردم

هنوزم یه تنهای دوره گردم

لبام خیلی وقته که نمیخنده

هیشکی ما رو نمیفهمه

خیلی وقته از زندگی توبه کردم

هنوزم یه تنهای دوره گردم

روزگار چرخید ما باش نچرخیدیم

راست میگن زمین جای قشنگی نیست

شبای زندگیم شبیه تاریخچه بوده

دوست دارم اتاقم همیشه تاریکـــ بمونه

روزا رویاهامو سوار آژانس میکنم

شبا تنها راه میرم و هی آدامس میجوم

هر روز مغزمون و از یه چی ترکش میدیم

دیگه الان دوره کیم و تمر هندی نیست

تابستونا دلم آب زرشکـــ نمیخواد

قلکمم که دیگه به چشم نمیاد

خیلی وقته جیبام بو هزاری نمیدن

و چون نداریم بهمون آدم حسابی نمیگن

یه سری آدمیزاد که واسه همه افت دارن

نه از اوناش که از دماغ فیل افتادن

منو امثالم نه بچه ننه بودیم

نه سربار کسی نه اهل پر قوییم

لبام خیلی وقته که نمیخنده

هه ، هیشکی ما رو نمیفهمه