ฉันเขียนเรื่องราวบนหน้ากระดาษ
ทุกบรรทัดเหมือนลมหายใจที่วาด
ไม่ใช่แค่ความฝันในคืนที่ยาว
แต่คือชีวิตที่ฉันอยากเล่า
ฉันเขียนนิยายของตัวเอง
ทุกตัวอักษรคือความฝันและความหวัง
ไม่มีใครมากำหนดทางฉัน
เพราะนี่คือเรื่องราวของฉันเอง
ปากกาที่ฉันถือเป็นดั่งแสงไฟ
ส่องทางในวันที่หัวใจสลาย
บทหนึ่งจบ อีกบทก็เริ่มใหม่
ทุกคำที่เขียนมีฉันอยู่ข้างใน
บทเศร้า บทสุข ฉันเขียนด้วยมือ
ลบแก้ซ้ำเติมให้มันยืดถือ
ไม่มีตอนจบที่ใครมาบอก
ฉันคือคนสร้างโลกในนิยาย
ฉันเขียนนิยายของตัวเอง
ทุกตัวอักษรคือความฝันและความหวัง
ไม่มีใครมากำหนดทางฉัน
เพราะนี่คือเรื่องราวของฉันเอง
ปิดหน้าสุดท้ายเมื่อฉันพอใจ
นิยายของฉันที่ฉันเป็นผู้เขียน
ทุกคำที่เขียนคือตัวตนจริง
และนี่คือโลกที่ฉันได้เลือกเอง
