ไอ้ความเหงา (From"You Never Eat Alone") - พีค ภีมพล
Lyrics by：Arrunpong Chaivinit
Composed by：Panust Nakrumpai
มื่อความเหงาเดินเข้ามา
ฉันต้องคอยหลบตาอยู่ทุกครั้ง
คอยหวังไม่ให้มันหากันเจอ
แต่ยิ่งหนีมันก็ยิ่งตาม
วิ่งไล่ตามจนทันอยู่เสมอ
ลงท้ายต้องนอนละเมอกับความเหงา
ได้แต่คอยภาวนาให้เวลาโปรดจงช่วย
พาใครสักคนให้เข้ามาและทำให้
ใจที่อ่อนล้าบอกลาความเหงา
ไม่อยากเจออีกแล้วไม่เอาอีกแล้ว
พอสักทีหยุดตามฉันเสียที
เบื่อจะหนีไอ้ความเหงา
หยุดตามมาได้แล้วฉันขอเลย
พอเถอะพอควรพอได้แล้ว
ไม่มีที่ไปหรือไง
ทำไมจ้องตามแต่ฉันไอ้ความเหงา
ขอบคุณนะที่คอยวิ่งตาม
วิ่งคอยตามเป็นเงาอยู่ทุกครั้ง
คงรักกันมั้งดูเป็นห่วงกันจังเลย
พยายามทำใจให้ชิน
กับเพื่อนเก่าที่ใจไม่เคยคุ้นเคย
แต่มันยังทำไม่ได้เลยซักที
ได้แต่คอยภาวนาให้เวลาโปรดจงช่วย
พาใครสักคนให้เข้ามาและทำให้
ใจที่อ่อนล้าบอกลาความเหงา
ไม่อยากจะเจออีกแล้วไม่เอาอีกแล้ว
พอสักทีหยุดตามฉันเสียที
เบื่อจะหนีไอ้ความเหงา
หยุดตามมาได้แล้วฉันขอเลย
พอเถอะพอควรพอได้แล้ว
ไม่มีที่ไปหรือไง
ทำไมจ้องตามแต่ฉันไอ้ความเหงา
ไม่อยากเจออีกแล้วไม่เอาอีกแล้ว
พอสักทีหยุดตามฉันเสียที
เบื่อจะหนีไอ้ความเหงา
หยุดตามมาได้แล้วฉันขอเลย
พอเถอะพอควรพอได้แล้ว
ไม่มีที่ไปหรือไง
ทำไมจ้องตามแต่ฉัน
ไม่อยากเจออีกแล้วไม่เอาอีกแล้ว
พอสักทีหยุดตามฉันเสียที
เบื่อจะหนีไอ้ความเหงา
หยุดตามมาได้แล้วฉันขอเลย
พอเถอะพอควรพอได้แล้ว
ไม่มีที่ไปหรือไง
ทำไมจ้องตามแต่ฉันไอ้ความเหงา
