บูมเมอแรง - Bird ThongChai
Written by：จาตุรนต์ เอมซ์บุตร/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์
ใจมันจำเธอไม่จาง
ห่างกันไปไม่นาน
นอนละเมอมันทุกวัน
ก็ใจมันต้องการจะเจอ
ฉันจึงต้องวนกลับมา
หมุนมาให้เจอกับเธอ
ตามมาตื้อกันจนเจอ
มาจนกว่าเธอจะให้ใจ
ก็เพราะว่าตัว
ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง
ขว้างไปยิ่งแรง
ยิ่งกลับมาเร็ว
ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง
ขว้างไปทุกแห่ง
ก็มาที่เดิม
เธอเป็นคนขว้างไป
อย่างเยื่อใยไม่มี
ก็ยังวนเวียนมาทุกที
คอยจะคลุกคลีตลอด
ถึงเธอนั้นคอยผลักไส
ถึงตัวฉันเองจะไป
แต่ไปไหนไม่เคยไกล
ใจมันก็ลอยมาหาเธอ
ก็เพราะว่าตัวฉัน
เป็นอย่างบูมเมอแรง
ขว้างไปยิ่งแรง
ยิ่งกลับมาเร็ว
ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง
ขว้างไปทุกแห่งก็มาที่เดิม
ถึงเธอนั้นคอยผลักไส
ดาดาดาดัด
ถึงตัวฉันเองจะไป
ดาดาดาดัด
แต่ไปไหนไม่เคยไกล
ใจมันก็ลอยมาหาเธอ
ก็เพราะว่าตัว
ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง
ขว้างไปยิ่งแรง
ยิ่งกลับมาเร็ว
ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง
ขว้างไปทุกแห่ง
ก็มาที่เดิม
ก็เพราะว่าตัว
ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง
ขว้างไปยิ่งแรง
ยิ่งกลับมาเร็ว
ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง
ขว้างไปทุกแห่ง
ก็มาที่เดิม
ก็เพราะว่าตัว
ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง
ขว้างไปยิ่งแรง
ยิ่งกลับมาเร็ว
ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง
ขว้างไปทุกแห่ง
