กาสะลอง - ไม้เมือง (Mhai Muang)
Written by：พยัต ภูวิชัย
เมื่อตะวันลับไป
ไกลจากขอบฟ้า
เสียงเพลงลา
แว่วมากับสายลม
กาสะลองล่องลอย
ปลิดพลิ้วไปตามลม
ลมความฝัน พัดไป
ไกลจากบ้าน
บนเส้นทางฝันไกล
ไปสู่จุดหมาย
คำสุดท้าย
แม่ฝากยังได้ยิน
ไม่เคยลืมเลยสักคำ
ตราบที่หัวใจโบยบิน
ถ้อยคำนั้น ยังได้ยิน
รักและห่วง
คืนร้างทางเปลี่ยว
หัวใจลูกยังอุ่น
ความรักไม่เคยจาง
ห่างกันแสนไกล
เหมือนดวงดาว
พร่างพราวบนฟ้าไกล
ไกลแสนไกล
หัวใจอยู่ใกล้กัน
เมื่อตะวันลับไป
ใจก็คิดถึง
สะล้อซอซึง
อื้ออึงในหัวใจ
กาสะลองของแม่
ไม่รู้ว่าเมื่อไร
จะได้คืนไปซบไอ
อุ่นใจของแม่
คืนหนาวดาวเปลี่ยว
ขอใจแม่ยังอุ่น
ความรักไม่เคยจาง
ห่างกันแสนไกล
เหมือนดวงดาว
พร่างพราวบนฟ้าไกล
ไกลแสนไกล
หัวใจอยู่ใกล้กัน
ห่างกันแสนไกล
หัวใจอยู่ใกล้แม่
