เมื่อความเหงา - Skykick Ranger
โอ้เจ้าความเหงา
เข้ามาทักมาทาย
ในตอนที่เราไม่ทันตั้งตัว
โอ้เจ้าความว่างเปล่า
ก็แวะก็เวียนเข้ามา
ให้เจอกันอย่างนี้
ความเดี่ยวดายกับความวังเวง
ก็คงเป็นเพื่อนกัน
มาที่ไรก็กังวลจน
ไม่รู้ตอนรักมันอย่างไร
เมื่อความเหงาเข้ามาเยี่ยมเยือน
จะปล่อยเอาไว้คงไม่ได้กาน
ต้องมีหนทาง
ไล่มันออกไปจากต้องนี้ไปให้ไกล
ถ้อยก็ดูไม่ดี
ถ้าหากจะหนีคงดูไม่งาม
ได้แต่รับมัน
เฝ้ารออดทนใครสักคนที่จะรักจริง
กี่ฤดูแล้ว
ที่ฉันต้องเดินบนทาง
ที่มีแต่ความเงียบงัน
ไม่ว่านานเท่าไร
ชีวิตทั้งวันทั้งวันก็วนอยู่อย่างนี้
ความเดี่ยวดายกับความวังเวง
ก็คงเป็นเพื่อนกัน
มาที่ไรก็กังวลจน
ไม่รู้ตอนรักมันอย่างไร
เมื่อความเหงาเข้ามาเยี่ยมเยือน
จะปล่อยเอาไว้คงไม่ได้กาน
ต้องมีหนทาง
ไล่มันออกไปจากต้องนี้ไปให้ไกล
ถ้อยก็ดูไม่ดี
ถ้าหากจะหนีคงดูไม่งาม
ได้แต่รับมัน
เฝ้ารออดทนใครสักคนที่จะรักจริง
ความเดี่ยวดายกับความวังเวง
ก็คงเป็นเพื่อนกัน
มาที่ไรก็กังวลจน
ไม่รู้ตอนรักมันอย่างไร
เมื่อความเหงาเข้ามาเยี่ยมเยือน
จะปล่อยเอาไว้คงไม่ได้กาน
ต้องมีหนทาง
ไล่มันออกไปจากต้องนี้ไปให้ไกล
ถ้อยก็ดูไม่ดี
ถ้าหากจะหนีคงดูไม่งาม
ได้แต่รับมัน
เมื่อความเหงาเข้ามาเยี่ยมเยือน
จะปล่อยเอาไว้คงไม่ได้กาน
ต้องมีหนทาง
ไล่มันออกไปจากต้องนี้ไปให้ไกล
ถ้อยก็ดูไม่ดี
ถ้าหากจะหนีคงดูไม่งาม
ได้แต่รับมัน
เฝ้ารออดทนใครสักคนที่จะรัก
