จำ - ทาทา ยัง (塔塔杨)
Written by：อภิไชย เย็นพูนสุข/นวมิตร
เมื่อรู้ว่าต้องร่ำลา
มองฟ้าก็มืดมน
ขอให้เราสองคน
จดจำให้แสนนาน
ฟ้านั้นจะสวยงาม
เมื่อเราได้เจอกัน
แต่มันจะเป็นเมื่อไรไม่รู้
จะนาน เท่าไร ให้เราจงจดจำ
สิ่งที่เราเคยทำไว้ด้วยกัน
เก็บบันทึก เอาไว้ เรื่องราวที่เคยผ่าน
เราจากแต่อุ่นใจเสมอ
จำไว้ว่าจะกลับมาหากัน
จำไว้ว่าเราเคยดีต่อกัน
วันนี้ถึงวันนั้นคงไม่นาน
จะนับวันเวลาทุกนาที
จนกว่าจะวันนั้น
หลายครั้งที่ร้องไห้
ก็ร้องไห้ด้วยกัน
หลายครั้งทะเลาะกัน
ไม่นานก็พูดจา
เรียนรู้ที่จะรักกัน
ด้วยยิ้มและน้ำตา
แต่วันเวลาหมดลงตรงนี้
จะนาน เท่าไร ให้เราจงจดจำ
สิ่งที่เราเคยทำไว้ด้วยกัน
เก็บบันทึก เอาไว้ เรื่องราวที่เคยผ่าน
เราจากแต่อุ่นใจเสมอ
จำไว้ว่าจะกลับมาหากัน
จำไว้ว่าเราเคยดีต่อกัน
วันนี้ถึงวันนั้นคงไม่นาน
จะนับวันเวลาทุกนาที
จนกว่าจะวันนั้น
จำไว้ว่าจะกลับมาหากัน
หลายครั้งที่ร้องไห้
ก็ร้องไห้ด้วยกัน
หลายครั้งทะเลาะกัน
ไม่นานก็พูดจา
เรียนรู้ที่จะรักกัน
ด้วยยิ้มและน้ำตา
แต่วันเวลาหมดลงตรงนี้
จะนาน เท่าไร ให้เราจงจดจำ
สิ่งที่เราเคยทำไว้ด้วยกัน
เก็บบันทึก เอาไว้ เรื่องราวที่เคยผ่าน
เราจากแต่อุ่นใจเสมอ
จำไว้ว่าจะกลับมาหากัน
จำไว้ว่าเราเคยดีต่อกัน
วันนี้ถึงวันนั้นคงไม่นาน
จะนับวันเวลาทุกนาที
จนกว่าจะวันนั้น
จำไว้ว่าเราเคยดีต่อกัน
วันนี้ถึงวันนั้นคงไม่นาน
จะนับวันเวลาทุกนาที
