Kördüğüm ilk andan beri,
Hikayenin en yanlış yeri
On yıl olmuş, unuttuğum kokun
Sokakları sarmış, karşılaşmışız sanki…
Boşver, yok sayalım bizi dersen
Paslı satırları sersem
Silkelenir kaçamam ki
Rüzgar saçlarını dağıtır
Ben serseri halime rağmen
Savrulurum Boğaz’a.
Kördüğüm ilk andan beri,
Hikayenin en yanlış yeri
Ortaköy sakin, umrunda mı kimsenin,
Senin bile…
Renklere selam verir
Veda eder gibi biraz
Ellerim kirli.
Laleler beyaz değil bu yaz…
Ve boş her bir umut
Açık bi’ kör yara
Uzak şehir bugün
Kördüğüm.
