Elveda kapımdaki yıllara
Benim için ağlayan yağmurlara
Elveda içimdeki yangına
Senin için kaybolan umutlara
Bir tebessümün kıyısına düştü yandı ateşim
Yanıp kaldım son sigaramın külü derdim
Kırılsam da belli etmem bugün de gülümserim
Söyleyemediklerimi semaya açık ellerim
Kırık dökük bir kafes can çekişen esirim
Zor geliyor umuda bağlanmış dileklerim
Kifayetsiz kalmış cesaretimin cahilliği
Bedenimde bıraktı büyük izlerini
Elveda bugün yıllara da elveda
Arkamı dönmeden çektim kapıyı da kalana
Âşık Veysel gibi ozan oldum sensiz yarına
Körükledi içimdeki düşleri kafanda
Soğuk gecelerim seninle ateşlerde yandı
Ben sustukça içimdeki yaram dağladı
Tuz bastım kalbime nefesim daraldı
Sen benden kaçarken içim sana bağlandı
Elveda kapımdaki yıllara
Benim için ağlayan yağmurlara
Elveda içimdeki yangına
Senin için kaybolan umutlara
Gençlik baharımı yaktın kör ateşte beni
Yalanların üstündeki közü söndüremedi
Dudakların çekerdi sigaramın son nefesini
Boğazım düğüm haykırışlarım sessizdi
Gittiğim en güzel deniz sen olabilirdin
Kumda ayaklarıma batan taşlar gibisin
Dertlere derman olan ilhamın en dibisin
Şimdi yalnızlığa açılan limanlar gibisin
Elveda kapımdaki yıllara
Benim için ağlayan yağmurlara
Elveda içimdeki yangına
Senin için kaybolan umutlara
