ขอวอน (Version 2) - สมเกียรติ
Written by：Rungroche Uptampotiwat/Somkiat
ขอวอนดาวที่คอยส่อง
ลมที่พัดโชยมาพาให้ฉันได้ยิน
ว่าเสียงเพลงที่หมู่นก
ได้กล่อมเกลา
คืนที่ช่างพร่างพราว
อย่าจากไปโดยพลัน
อยู่ด้วยกันให้นาน
ให้เราอยู่ใกล้กัน
ส่งสัมผัสถึงกัน
จวบจนข้ามคืนนี้
ได้ร่วมสุขซักที
ขอบคุณโลกนี้
ที่ส่งคนในฝันให้กับฉัน
ขอบคุณอีกครั้ง
ที่ทำให้พบรักที่ยิ่งใหญ่
ฉันไม่เคยพบเจอใคร
ที่เข้ามาทั้งหัวใจ
เธอคือคนคนนั้น
ที่อยู่คู่เคียงข้างกัน
แค่มีเธอที่เข้าใจ
ฉันไม่เคยต้องการใคร
แค่เธอเท่านั้น
ผืนทรายยามนภาส่อง
หยาดละออง
พริ้งเพรามันช่างน่าเอ็นดู
หากแสงดาวสกาว
เหมือนดังดอกไม้
เธอที่ช่างพร่างพราว
อย่าจากไปโดยพลัน
อยู่ด้วยกันให้นาน
ให้เราอยู่ใกล้กัน
ส่งสัมผัสถึงกัน
จวบจนข้ามคืนนี้
ได้ร่วมสุขซักที
ขอบคุณโลกนี้
ที่ส่งคนในฝันให้กับฉัน
ขอบคุณอีกครั้ง
ที่ทำให้พบรักที่ยิ่งใหญ่
ฉันไม่เคยพบเจอใคร
ที่เข้ามาทั้งหัวใจ
เธอคือคนคนนั้น
ที่อยู่คู่เคียงข้างกัน
แค่มีเธอที่เข้าใจ
ฉันไม่เคยต้องการใคร
แค่เธอเท่านั้น
ขอบคุณโลกนี้
ที่ส่งคนในฝันให้กับฉัน
ขอบคุณอีกครั้ง
ที่ทำให้พบรักที่ยิ่งใหญ่
ฉันไม่เคยพบเจอใคร
ที่เข้ามาทั้งหัวใจ
เธอคือคนคนนั้น
ที่อยู่คู่เคียงข้างกัน
แค่มีเธอที่เข้าใจ
ฉันไม่เคยต้องการใคร
แค่เธอเท่านั้น
