คนบ้า - Loso (โลโซ)
Written by：เสกสรรค์ ศุขพิมาย
ก็เก็บมาคิด ไปเองฝ่ายเดียว
เธอไม่เหลียว ไม่มาสนใจ
ไม่เคยถาม ข้อความข้างใน
แต่ใยใจถึงคะนึงหา
ไม่กล้าบอกรัก เธอสักที
เพราะรู้ตัวดี ว่าต้อยต่ำกว่า
กลัวเธอมองว่าไร้ค่า
ไม่คู่ควรครอบครอง
เลยได้แต่มอง เธอเดินผ่านไป
เมื่อตอนสาย เธอเดินผ่านมา
แค่สบตา ไม่กล้าเปิดเผย
เพราะฉันไม่เคย สักที
คำนี้ไม่เคยบอกใคร
อยากให้เธอได้ยิน
จากผู้คนรอบกาย
ว่าใจฉัน ชอบเธอ
คิดถึงแค่เพียง หน้าเธอ
พร่ำเพ้อ ไม่กินไม่นอน
กอดหมอน
ร้อนรน เหมือนคนบ้า
ถ้าหากเธอรู้ กลัวเธอจากไป
หรือในหัวใจ มีใครจับจอง
หรือมีคนอื่นสำรอง
ก็อาจหม่นหมอง
หมดความหมาย
เธออาจไม่พูดด้วยอีกเลย
ก็เพราะคงเคย เคยบ่อยไป
เพียงฉันคนหนึ่ง
ที่มอบใจ
แต่ไม่คู่ควรครอบครอง
คงได้แต่มอง เธอเดินผ่านไป
เมื่อตอนสาย เธอเดินผ่านมา
แค่สบตา ไม่กล้าเปิดเผย
เพราะฉันไม่เคย สักที
คำนี้ไม่เคยบอกใคร
อยากให้เธอได้ยิน
จากผู้คนรอบกาย
ว่าใจฉัน ชอบเธอ
คิดถึงแค่เพียง หน้าเธอ
พร่ำเพ้อ ไม่กินไม่นอน
กอดหมอน
ร้อนรน เหมือนคนบ้า
เพราะฉันไม่เคย สักที
คำนี้ไม่เคยบอกใคร
อยากให้เธอได้ยิน
จากผู้คนรอบกาย
ว่าใจฉัน ชอบเธอ
คิดถึงแค่เพียง หน้าเธอ
พร่ำเพ้อ ไม่กินไม่นอน
กอดหมอน
ร้อนรน เหมือนคนบ้า
