Қорқыт бабамыздан қалған,
Қобыз - өкініш пен арман.
Тыңдасаң, сыр айтады,
Өкініп мұң айтады.
 
Оғыз - ұрпақтары тірі,
Қобыз заманының үні.
Бозінген боздағаны,
Жүректі қозғағаны.
 
Қорқыт, әруағы қозған,
Қобыз, қиялынан озған.
Шежіре шер дастаны.
Өнердің алды аспаны.
 
Қобыз - дүниенің шегі,
Қорқыт - тәңірімнің тегі.
Мәрттігін мақұлдатқан,
Өлместің отын жаққан. -