ใจเย็น - แพนเค้ก
Written by：เหมือนเพชร อำมะระ
แอบมองเธอยิ้มใจมันก็สั่นไหว
อุณหภูมิหัวใจเย็นลงเหมือนติดลบ
ยังกับยืนกลางฝนตก
หิมะโปรยลงที่ใจของฉัน
อยากบอกว่ารักเธอ
ใจมันหมดเรี่ยวแรง
ปากมันก็แข็ง ยังไงก็ไม่ยอม ไม่พูดไป
ใจเย็นจนเริ่มจะชา ดา ดา
ดี๊ด่าด้า
ใจเย็นก็กลัวว่าหมา อา อา
จะคาบไป
ใจเย็นจนเริ่มจะชา ดา ดา
ก็หวั่นไหว
ไม่รู้จะพูดยังไง ว่าคนๆนี้
นั้นมันแอบ รักเธอ
อากาศเริ่มหนาวเวลาได้ใกล้เธอ
ป่วยจนเป็นไข้ใจ
ตอนเราได้เจอะเจอ
ยังกับโดนน้ำแข็งสาด
ไปยืนอยู่กลางขั้วโลกเหนือ
อยากบอกว่ารักเธอ ใจมันหมดเรี่ยวแรง
ปากมันก็แข็ง ยังไงก็ไม่ยอม ไม่พูดไป
ใจเย็นจนเริ่มจะชา ดา ดา
ดี๊ด่าด้า
ใจเย็นก็กลัวว่าหมา อา อา
จะคาบไป
ใจเย็นจนเริ่มจะชา ดา ดา
ก็หวั่นไหว
ไม่รู้จะพูดยังไง ว่าคนๆนี้
นั้นมันแอบ รักเธอ
หน้าชา ปากชา ขาชา ไอนั่นก็ชา
แม้แต่ปรอทก็วัดไม่ได้
ตั้งแต่มีเธอนั้นเดินเข้ามา
อยู่ๆ หัวใจหยุดเต้น
มัน thinaken จนเกินเยียวยา
ก็เธอนั้นน่ารักที่สุด
น่ารักเป็นหนึ่งในพสุธา
แค่เธอขวาซ้ายขวา
แค่เธอเดินมาแทบลืมหายใจ
แค่อยากจะทักแต่ก็ต้องทุกข์
ก็เพราะไม่รู้ต้องเริ่มไง
น้ำแข็งเกาะทีละนิด
ความเย็นออกฤทธิ์ภายในหัวใจ
ชามันไปทุกส่วน
ทุกอวัยวะในร่างกาย
ใจเย็นจนเริ่มจะชา ดา ดา
ดี๊ด่าด้า
ใจเย็นก็กลัวว่าหมา อา อา
จะคาบไป
ใจเย็นจนเริ่มจะชา ดา ดา
ก็หวั่นไหว
ไม่รู้จะพูดยังไง ว่าคนๆนี้
นั้นมันแอบ รักเธอ
ใจเย็นจนเริ่มจะชา ดา ดา
ดี๊ด่าด้า
ใจเย็นก็กลัวว่าหมา อา อา
จะคาบไป
ใจเย็นจนเริ่มจะชา ดา ดา
ก็หวั่นไหว
ไม่รู้จะพูดยังไง ว่าคนๆนี้
นั้นมันแอบ รักเธอ
