Bóg się rodzi

Bóg się rodzi, moc truchleje

Pan niebiosów obnażony

Ogień krzepnie, blask ciemnieje

Ma granice nieskończony

Wzgardzony okryty chwałą

Śmiertelny Król nad wiekami

A Słowo Ciałem się stało

I mieszkało między nami

Wzgardzony okryty chwałą

Śmiertelny Król nad wiekami

A Słowo Ciałem się stało

I mieszkało między nami

Cóż masz, niebo nad ziemiany?

Bóg porzucił szczęście Swoje

Wszedł między lud ukochany

Dzieląc z nim trudy i znoje

Nie mało cierpiał, nie mało

Żeśmy byli winni sami

A Słowo Ciałem się stało

I mieszkało między nami

Nie mało cierpiał, nie mało

Żeśmy byli winni sami

A Słowo Ciałem się stało

I mieszkało między nami

Podnieś rękę, Boże Dziecię!

Błogosław Ojczyznę miłą

W dobrych radach, w dobrym bycie

Wspieraj jej siłę swą siłą

Dom nasz i majętność całą

I wszystkie wioski z miastami

A Słowo Ciałem się stało

I mieszkało między nami

Dom nasz i majętność całą

I wszystkie wioski z miastami

A Słowo Ciałem się stało

I mieszkało między nami