scho wieder isch e johr verbii
sag was isch das gsi?
scho wieder es paar sorge meh
im sorgemeer
de wasserstand stiigt
de winter isch scho lang verbii
doch blibbt er in mim zimmer
und de himmel färbt sich anthrazit
trotzdem irgendiwe schön
trotzdem singe no vögel
und trotzdem würdi nüt andersch mache
au wenni hüt chönnt
wielang blibbi no stark
wie lang bini scho wach
wie lang hani scho sovieli
zwifel in mir ohni irgendwas zsage, ah
spannig
atme
langsam
härz am rase
de damm bricht
spüür e träne uf de hut
tränkt vo angst & muet
vo verdrängig und verlust
sie seit: am änd chunnt alles guet
s’läbe isch ahsträngend
und lueg mengmol musses use
du spürsch träne uf de huut
tränkt vo angst & muet
vo verdrängig und verlust
sie seit
am änd chunnt alles
guet
s’läbe isch ahsträngend
und lueg mengmol musses use
du spürsch träne uf de
vo sorge so wach
vom renne so müed
je stiller d’nacht
je lüter de inneri krieg
es wird wieder eifach
nur d‘narbe die blibbt
du chasch sie verdecke wennd willsch
aber los wirsch sie nit
glaub mir ich has probiert
es het nie funktioniert
vom immer verstecke vor eigene gfühl
devo renne bis es eskaliert
es het müsse so cho
de crash geged wand
im glück hintenoch
aber triibe vo angst
spannig
atme
langsam
härz am rase
de damm bricht
spüür e träne uf de hut
tränkt vo angst & muet
vo verdrängig und verlust
sie seit: am änd chunnt alles guet
s’läbe isch ahsträngend
und lueg mengmol musses use
du spürsch träne uf de huut
tränkt vo angst & muet
vo verdrängig und verlust
sie seit
am änd chunnt alles
guet
s’läbe isch ahsträngend
und lueg mengmol musses use
du spürsch träne uf de huut
